Zdzisław Leopold Czubiński
Biografia
Zdzisław Leopold Czubiński urodził się w Ostrowcu w rodzinie Stanisława i Konstancji ze Szczygielskich. Był absolwentem gimnazjum w Radomiu i kursów aptekarskich.
W 1914 wstąpił do Legionów Polskich. W III batalionie 2. pułku piechoty brał udział w walkach na legionowym szlaku bitewnym. 13 czerwca 1915 na polu bitwy pod Rokitną, jako podoficer sanitarny, opatrywał rannych.
We wszystkich walkach pułku okazywał odwagę i poświęcenie. Za bohaterstwo w walce odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. 18 lipca 1916 został mianowany chorążym sanitarnym z dniem 1 lipca tego roku. 5 lutego 1917 został przeniesiony do 5. kompanii 2. pułku piechoty. 12 kwietnia tego roku, w tym samym stopniu i starszeństwie, został wykazany w piechocie. W lipcu 1917, po kryzysie przysięgowym, został internowany w Beniaminowie.
25 marca 1918, po zwolnieniu z obozu, wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej i został przydzielony do 4. kompanii 2. pułku piechoty. 18 czerwca 1918 awansował na podporucznika piechoty ze starszeństwem z 1 marca tego roku.
W 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. Był instruktorem w kompanii karabinów maszynowych w Cytadeli w Warszawie. W styczniu 1919 wraz z III batalionem 2. pułku piechoty wyjechał na odsiecz Lwowa. Dowodząc półbatalionem, poległ w ataku na Laszki – Murowane. 21 grudnia 1920 został pośmiertnie zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.