Zbigniew Pacelt
Biografia
Zbigniew Pacelt urodził się 26 sierpnia 1951 roku w Ostrowcu Świętokrzyskim. Był absolwentem XXXIX Liceum Ogólnokształcącego im. Ludowego Lotnictwa Polskiego w Warszawie (1970) oraz Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, gdzie w 1975 uzyskał tytuł magistra wychowania fizycznego.
Karierę sportową rozpoczynał w sekcji pływackiej KSZO Ostrowiec Świętokrzyski. W latach 1970–1972 był zawodnikiem AZS Warszawa, a następnie Lotnika Warszawa i CWKS Legia Warszawa (1972–1980). Był mistrzem Polski w pływaniu (200 m stylem zmiennym: 1967, 1968, 1970, 1971, 1972; 400 m stylem zmiennym: 1971), rekordzistą Polski na basenie 25 m (12 rekordów) i 50 m (18 rekordów). Jako pływak brał udział w mistrzostwach Europy w Barcelonie w 1970 oraz w Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Meksyku w 1968 i w Monachium w 1972. Jako pięcioboista nowoczesny wywalczył tytuł mistrza Polski, dwukrotnie drużynowe mistrzostwo świata (1977 i 1978) oraz wystąpił na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Montrealu w 1976.
Po zakończeniu kariery sportowej pracował jako trener i działacz sportowy. W latach 1980–1988 był trenerem Legii Warszawa, a następnie szkoleniowcem reprezentacji narodowej w pięcioboju nowoczesnym, m.in. podczas LIO w Barcelonie w 1992, na których reprezentacja wywalczyła dwa złote medale - drużynowy i indywidualny Arkadiusza Skrzypaszka. W 1992 został uznany za „Trenera Roku” w plebiscycie Przeglądu Sportowego.
W 1994 objął kierownictwo Departamentu Sportu Wyczynowego w Urzędzie Kultury Fizycznej i Turystyki; funkcję tę pełnił do 2000. W latach 2001–2002 był wiceprezesem Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu, od 2002 do 2005 zajmował stanowisko wiceprezesa Polskiej Konfederacji Sportu. Był również wieloletnim wiceprezesem Polskiego Związku Pięcioboju Nowoczesnego, członkiem zarządu Polskiego Komitetu Olimpijskiego, członkiem Komisji do Zwalczania Dopingu w Sporcie i członkiem zarządu głównego Akademickiego Związku Sportowego. W latach 1996–2004 pełnił funkcje zastępcy szefa misji, szefa misji i zastępcy szefa delegacji, szefa sztabu przygotowań olimpijskich na kolejnych igrzyskach olimpijskich. W 2006 był szefem misji olimpijskiej na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Turynie.
W wyborach parlamentarnych w 2005 został wybrany do Sejmu z okręgu Kielce z listy Platformy Obywatelskiej; w październiku tego samego roku wstąpił do tej partii. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 8455 głosów. Od 26 listopada 2007 do 21 listopada 2008 zajmował stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Sportu i Turystyki. W wyborach w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 8842 głosy. Bezskutecznie kandydował w wyborach uzupełniających do Senatu w 2014, zajmując 3. miejsce spośród 6 kandydatów. W 2015 został członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi. W tym samym roku nie kandydował w kolejnych wyborach do Sejmu.
Był autorem książki Moje olimpiady czyli Szczęśliwa „13” (Estrella, Warszawa 2011).
Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Odznaczenia i wyróżnienia: Odznaczony Złotym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe (dwukrotnie), Złotym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1996). Wyróżniony tytułem honorowego obywatela Ostrowca Świętokrzyskiego (2009). W 2017 nagrodzony medalem Kalos Kagathos.