Stanisław Jakubowski
Biografia
Stanisław Jakubowski urodził się 10 sierpnia 1901 roku w Ostrowcu Świętokrzyskim. Był synem Stanisława. Ukończył Wydział Prawa Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. W latach 1932–1939 był urzędnikiem administracji wojskowej w Powiatowej Komendzie Uzupełnień Postawy.
25 sierpnia 1939 został skierowany do 23. pułku Ułanów Grodzieńskich na stanowisko dowódcy plutonu. 29 sierpnia 1939 wraz z pułkiem przemieścił się transportem kolejowym przez Lidę i Wołkowysk do Koluszek. Brał udział w walkach w lasach pod Przysuchą, gdzie został ranny. Jako dowódca plutonu piechoty brał udział w bitwie pod Lenino (12–13 października 1943), podczas której został ranny w bok i lewą rękę, przewieziony do szpitala.
Od 13 października 1944 pełnił obowiązki kierownika kancelarii tajnej w sztabie 1. Korpusu Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR, a następnie od 5 stycznia do 1 czerwca 1944 był pomocnikiem szefa V Oddziału Sztabu 3 Dywizji Piechoty. 1 września 1944 został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 7 Samodzielnego batalionu piechoty, który później przemianowano na 7 Pułk Piechoty. W latach 1945–1947 pełnił obowiązki Komendanta Gdyńskiej Rejonowej Komendy Uzupełnień, a następnie (1947–1950) Komendanta Rejonowej Komendy Uzupełnień w Kielcach. 15 czerwca 1950 został przeniesiony do rezerwy.
Wykształcenie obejmowało Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu (1922–1923) i Uniwersytet im. Stefana Batorego w Wilnie (1928–1932). Nadano mu stopnie oficerskie: podporucznik (3 września 1943), porucznik (10 marca 1944), kapitan (11 września 1945), major (22 lipca 1948).