Paweł Pławiak
Biografia
Paweł Pławiak urodził się w Ostrowcu Świętokrzyskim 15 kwietnia 1984 roku. W 2003 ukończył Liceum Ogólnokształcące nr II im. Joachima Chreptowicza w Ostrowcu Świętokrzyskim. Studiował elektronikę i telekomunikację na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Tytuł magistra inżyniera obronił w AGH w 2012, pracą pod kierunkiem dr. inż. Wojciecha Maziarza.
W 2016 uzyskał stopień doktora w dyscyplinie biocybernetyka i inżynieria biomedyczna na AGH. Promotorem rozprawy był prof. dr hab. inż. Ryszard Tadeusiewicz. W 2020 Rada Dyscypliny Informatyka Techniczna i Telekomunikacja Politechniki Śląskiej nadała mu stopień doktora habilitowanego w informatyce technicznej i telekomunikacji. Jego habilitacyjny wniosek opierał się na cyklu publikacji pod tytułem „Rozwój metod uczenia maszynowego bazujących na uczeniu zespołowym, głębokim i obliczeniach ewolucyjnych oraz ich fuzji”.
Na Politechnice Krakowskiej zatrudniony od października 2013 roku jako asystent naukowo-dydaktyczny w Instytucie Teleinformatyki (obecnie WIiM PK). W styczniu 2017 objął stanowisko adiunkta. Od października 2019 do września 2020 pełnił funkcję kierownika Katedry Teleinformatyki, a od października 2020 był zastępcą kierownika Katedry Informatyki ds. badawczych. Od stycznia 2021 piastuje funkcję Dziekana WIiT PK (obecnie WIiM PK).
Ponadto od grudnia 2019 jest zatrudniony na stanowisku profesora instytutu w Instytucie Informatyki Teoretycznej i Stosowanej PAN. 2 listopada 2021 r. premier powierzył mu obowiązki zastępcy dyrektora ds. naukowych Instytutu Łączności – PIB. 2 grudnia 2023 minister powołał go do pełnienia obowiązków dyrektora Instytutu Łączności – PIB. 8 lutego 2024 zakończył pełnienie obowiązków dyrektora PIB i do marca 2025 ponownie pełnił funkcję zastępcy dyrektora ds. naukowych tej instytucji.
Staże naukowe odbywał w krakowskich firmach: Emedico Sp. z o.o. (2014), LavaVision, Optimum Sp. z o.o. (2015) i VSoft SA (2014).
Jego zainteresowania naukowe obejmują metody uczenia maszynowego, uczenie zespołowe, uczenie głębokie, obliczenia ewolucyjne, klasyfikację i rozpoznawanie wzorców, przetwarzanie i analizę sygnałów, analizę i eksplorację danych, technologię sensorową oraz biocybernetykę i medycynę.
Prowadził badania nad diagnozowaniem m.in. arytmii serca (na podstawie sygnału EKG), choroby niedokrwiennej serca i nowotworu wątrobowokomórkowego, rozpoznawaniem gestów ciała oraz osób na podstawie różnych sygnałów, oceną wiarygodności ubiegających się o kredyt bankowy, a także innymi projektami.