Lucyna Żukowska z domu Skrzyńska

uczestniczka powstania styczniowego, kurierka i żołnierz
18.02.1844 05.02.1944 Ostrowiec Świętokrzyski

Biografia

Lucyna Żukowska z domu Skrzyńska urodziła się 18 lutego 1844 roku w Ostrowcu Świętokrzyskim w rodzinie ziemiańskiej posiadającej majątek w Czajęcicach. Była córką Antoniego Skrzyńskiego i Zofii z Narzuchowskich.

Jej ojciec brał udział w powstaniu listopadowym; po jego upadku majątek został skonfiskowany. Żukowska uczyła się w szkole w Lublinie, w wieku 16 lat rozpoczęła naukę walki bronią białą i palną u sąsiada, późniejszego powstańca styczniowego. W 1858 roku przysięgła ojcu pomścić krzywdy wyrządzone rodzinie przez carat.

Wkrótce potem wstąpiła do organizacji konspiracyjnych, służyła w nich jako kurierka. Po wybuchu powstania wstąpiła do oddziału gen. Mariana Langiewicza, walczyła pod Bodzentynem i Kunowem. Następnie była kurierem w oddziale Jana Czerwińskiego, również w składzie tego oddziału walczyła jako żołnierz liniowy. Pod Tyszowcami (maj 1863) została ranna w prawą łopatkę i trafiła do niewoli.

Początkowo przebywała w szpitalu w Zamościu, a po czterech miesiącach trafiła na 7 miesięcy do więzienia w tamtejszej twierdzy. Dzięki staraniom rodziny została zwolniona za poręczeniem, uniknawszy zesłania na Syberię.

Część źródeł wymienia jej udział w bitwach pod Żyrzynem, Fajsławicami i Batorzem, co stoi w sprzeczności z informacjami o pobycie w szpitalu i w więzieniu od maja 1863 roku.

Po wyjściu na wolność osiadła w Lublinie. Według części źródeł związała się wówczas z księdzem i urodziła ich córkę, którą rzekomo była Franciszka Paulina ze Skrzyńskich Falińska. Kilka lat później wyszła za mąż za urzędnika Henryka Żukowskiego.

Podczas I wojny światowej pracowała w szpitalu okręgowym w Lublinie, a po odzyskaniu niepodległości otrzymała honorowy stopień porucznik i została wprowadzona do Imiennego wykazu weteranów powstań narodowych 1831, 1848 i 1863 roku. Na liście znalazła się w 1924 roku jako jedna z pięciu kobiet wpisanych. Brała udział w zjazdach weteranów powstania styczniowego w Poznaniu i Warszawie. W 1938 roku została odznaczona przez prezydenta Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmarła 5 lutego 1944 roku i została pochowana na cmentarzu przy Lipowej w Lublinie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uczestnictwo w powstaniu styczniowym oraz służba jako kurier i żołnierz
Honorowy stopień porucznik nadany po odzyskaniu niepodległości
Wpis do Imiennego wykazu weteranów powstań narodowych (1831, 1848, 1863) w 1924 roku
Odznaczenie Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski w 1938 roku
Udział w zjazdach weteranów powstania styczniowego w Poznaniu i Warszawie

Ciekawostki

Ojciec walczył w powstaniu listopadowym, a po jego upadku majątek został skonfiskowany.
W 1924 roku była jedną z pięciu kobiet wpisanych na listę weteranów powstań narodowych.

Udostępnij