Leszek Leszczyński

Profesor nauk prawnych
17.12.1952 Ostrowiec Świętokrzyski

Biografia

Leszek Leszczyński (ur. 17 grudnia 1952 w Ostrowcu Świętokrzyskim) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, specjalista w zakresie teorii prawa, nauczyciel akademicki Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, w latach 1999–2005 dziekan tego Wydziału, sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego, adwokat.

W 1971 ukończył Liceum Ogólnokształcące im. W. Broniewskiego w Ostrowcu Świętokrzyskim. W 1975 uzyskał tytuł magistra prawa po odbyciu studiów na Wydziale Prawa i Administracji UMCS w Lublinie. Podjął pracę w Katedrze Teorii Państwa i Prawa WPiA UMCS. W 1980 na podstawie rozprawy Teoretyczne podstawy tworzenia prawa uzyskał stopień doktora nauk prawnych. Na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy Klauzule generalne w stosowaniu prawa uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk prawnych. W 1993 objął w UMCS stanowisko profesora nadzwyczajnego. W 1997 r. prezydent RP nadał mu tytuł profesora nauk prawnych. W tym samym roku został kierownikiem Katedry Teorii i Filozofii Prawa na macierzystym Wydziale.

W latach 1991–2001 wykonywał zawód adwokata w Lublinie. Był członkiem Komisji Praw Człowieka przy Naczelnej Radzie Adwokackiej (1995–2001).

W latach 1990–1993 był prodziekanem, a w latach 1999–2005 (dwie kadencje) dziekanem WPiA UMCS. W 2001 został sędzią Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Był członkiem Rady Narodowego Centrum Nauki (2010–2012 I kadencja Rady). Od 2013 jest przewodniczącym Zespołu Ekspertów Narodowego Centrum Nauki.

Pod jego kierunkiem stopień naukowy doktora uzyskał w 2010 Grzegorz Maroń.

Członkostwo w korporacjach naukowych: European Association for Japanese Studies (od 1991), International Association of the Legal and Social Philosophy (od 1985; w latach 1998–2006 przewodniczący Sekcji Polskiej), International Association of Legal Methodology (od 1995; od 2007 wiceprzewodniczący), Komitet Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk (2003–2011), Lubelskie Towarzystwo Naukowe (od 1995).

Członkostwo w kolegiach redakcyjnych: Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Społecznej (od 2009), East European Human Rights Review (redaktor naczelny w latach 1995–2002), European Legal Book Index, Europejski Przegląd Sądowy (od 2005), Jurysprudencja, Państwo i Prawo (od 2012), Polish Legal Journal.

Wybrane publikacje: Gyoseishido w japońskiej kulturze prawnej. Nieformalne działania administracji a prawo (1996), Japonia Kontynuacje i negacje (1994), Klauzule generalne w stosowaniu prawa (1986), Ochrona praw człowieka w Europie. Szkic zagadnień podstawowych (2008), Podejmowanie decyzji prawnych. Tworzenie i stosowanie prawa (2003), Stosowanie generalnych klauzul odsyłających (2001), Tworzenie generalnych klauzul odsyłających (2000), Wspólnoty europejskie. Instytucje, źródła prawa, proces integracji (2001), Zagadnienia teorii stosowania prawa. Doktryna i tezy orzecznictwa (2001).

Odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Medal Zasłużony dla Wymiaru Sprawiedliwości Bene Merentibus Iustitiae (2014), Medal Zasłużony dla Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Nadanie tytułu profesora nauk prawnych (1997)
Profesor nadzwyczajny w UMCS (1993)
Sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego (2001)
Dziekan WPiA UMCS (1999–2005)
Przewodniczący Zespołu Ekspertów Narodowego Centrum Nauki (od 2013)

Ciekawostki

Był adwokatem w Lublinie (1991–2001).
Kierował Katedrą Teorii i Filozofii Prawa na UMCS i pełnił funkcję dziekana WPiA UMCS (1999–2005).
Członek i przewodniczący różnych międzynarodowych i polskich towarzystw naukowych, m.in. NCN i ZES NCN.

Udostępnij