Józef Reński
Biografia
Urodzony 8 lutego 1901 roku w Ostrowcu Świętokrzyskim, Józef Reński był jednym z pierwszych absolwentów miejscowego gimnazjum męskiego (1920). Po kilku miesiącach służby wojskowej w 1921 roku podjął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, które ukończył w 1928 roku.
Od 1927 roku pracował w pracowni architektonicznej Oskara Sosnowskiego. Następnie zatrudniony został w dziale regulacji i pomiarów Zarządu Miejskiego m. st. Warszawy. Pełnił również funkcję kierownika oddziału projektów i studiów dla prawobrzeżnej Warszawy.
Od 1937 r. organizował, a następnie kierował Biurem Regionalnego Planu Zabudowy Okręgu Kielce-Radomskiego. W latach 1941–1961 pełnił funkcję architekta miejskiego Ostrowca Świętokrzyskiego. W latach II wojny światowej zaangażował się w działalność konspiracyjną.
Był członkiem Stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP): od 1937 roku był wiceprezesem, a od 1938 roku – prezesem Zarządu Okręgowego SARP w Kielcach. Zasiadał również jako sędzia w konkursach organizowanych przez SARP. Działał w Towarzystwie Urbanistów Polskich, gdzie w latach 1934–1936 pełnił funkcję członka zarządu. Był również członkiem kolegium rzeczoznawców urbanistycznych przy Komisji Urbanistycznej Związku Miast Polskich (od 1933) oraz Komisji Regionalnego Planu Zabudowy Okręgu Sandomierskiego (1939). Należał do Kolegium Redakcyjnego „Biuletynu Urbanistycznego” i był jednym z założycieli Towarzystwa Absolwentów Liceum im. J. Chreptowicza w Ostrowcu Świętokrzyskim, powstałego w 1957 roku.
W 1966 roku otrzymał Srebrną Odznakę SARP. Został pochowany na Cmentarzu Ostrowieckim przy ul. Denkowskiej.
W swoim dorobku miał plany zabudowy miast, m.in. Kielc, Radomia, Skarżyska-Kamiennej, Sandomierza, Starachowic i Ostrowca Świętokrzyskiego. Brał udział w konkursowych projektach kąpieliska Jurata (1934) – I nagroda, planu regulacji Katowic (1935) – I nagroda, konkursowego planu Poznania – III nagroda, rozplanowania Równego (1937) – III nagroda, a także projekt gmachu Liceum Ogólnokształcącego nr II w Ostrowcu Świętokrzyskim.
Był jednym z siedmiorga dzieci Teofila Reńskiego i Marii z domu Philippart (Belgijki). Miał pięć sióstr i brata Edmunda, a jego żoną była Franciszka z domu Kłokocka; z małżeństwa urodziła się trójka dzieci: Jerzy (również urbanista), Magdalena i Andrzej. Jego imię nosi ostrowiecki odcinek drogi krajowej nr 9 od granic miasta do skrzyżowania z ul. Stefana Żeromskiego.