Joanna Wojciechowicz

Architektka i działaczka opozycyjna
04.11.1944 Ostrowiec Świętokrzyski

Biografia

Urodziła się 4 listopada 1944 roku w Ostrowcu Świętokrzyskim. W 1970 ukończyła studia na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej.

W latach 1970–1977 pracowała jako projektantka w Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w Gdańsku, a w latach 1977–1980 w Wydziale Architektury Urzędu Miasta Gdańska.

W 1979 zaczęła współpracę z Wolnymi Związkami Zawodowymi Wybrzeża i Ruchem Młodej Polski. We sierpniu 1980 uczestniczyła w strajku w Stoczni Gdańskiej. Była łączniczką między zakładami a Prezydium MKZ oraz tłumaczką z angielskiego dla zachodnich dziennikarzy.

Od września 1980 należała do NSZZ „Solidarność”. W październiku–listopadzie 1980 kierowała Pracownią Plastyczną Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego w Gdańsku, a od października 1980 w tamtejszym Dziale Rozpowszechniania Informacji. We wrześniu 1980 z Mieczysławem Cholewą, Ryszardem Czajkowskim i Michałem (ur. 1964) współzałożyła Radiową Agencję „Solidarność” (RAS) przy gdańskim MKZ.

Od lutego 1981 była zaangażowana w Komitet Obrony Więzionych za Przekonania w Gdańsku.

13 grudnia 1981 została internowana, a następnie osadzona w obozach Strzebielinku, Bydgoszczy-Fordonie, Gołdapi i Darłówku (tworzyła gazetkę „Internowanka”). Została zwolniona 23 lipca 1982. Jej syn Michał również został internowany.

23–27 grudnia 1984 uczestniczyła w głodówce w kościele św. Stanisława Kostki w Gdańsku przeciwko aresztowaniu Andrzeja Gwiazdy. W maju 1988 wraz z Barbarą Madajczyk-Krasowską, Sławomirem Majewskim i Edmundem Krasowskim Joanną Urban odpowiadała za obsługę informacyjną strajku w Stoczni Gdańskiej; jej mieszkanie służyło jako punkt kontaktowy dla zachodnich dziennikarzy. Następnie współzakładała Gdańską Agencję Informacyjną (GAI), którą kierowała od maja 1988 do czerwca 1989. Wśród jej pracowników w GAI znaleźli się Jacek Kurscy oraz Piotr Semka. W sierpniu 1988 podczas strajków w Trójmieście jej mieszkanie i parafia św. Brygidy w ramach GAI ponownie odgrywały rolę centrum informacyjnego dla zagranicznych dziennikarzy. W lutym–maju 1989 była współorganizatorką protestów w Trójmieście przeciwko budowie elektrowni jądrowej w Żarnowcu.

W 1989 wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie bywała już w latach 70. Do USA przeniósł się wcześniej jej syn. Do 2004 pracowała jako tłumaczka medyczna i opiekunka chorych w Seattle oraz w Mukilteo. Następnie pracowała na ranczu w Corvallis, które później prowadzała. W 2014 wróciła do Polski. Przez cztery lata jej mężem był Guy Kramer, Amerykanin pochodzenia polskiego.

W 2022 wydała w formie książkowej Wspomnienia 1948–2021. Wojciechowicz była jedną z bohaterek muralu Kobiety Wolności na stacji PKM Strzyżaw w Gdańsku w 2019. Była także opisywana jako jedna z bohaterek książki Dziewczyny Solidarności (2016). Za działalność opozycyjną została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2006) oraz Krzyżem Wolności i Solidarności (2016).

Córka Zbigniewa i Anny.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Współzałożyciel Radiowej Agencji „Solidarność” (RAS) przy MKZ w Gdańsku (1980).
Kierowała Gdańską Agencją Informacyjną (GAI) (1988–1989).
Opublikowała wspomnienia Wspomnienia 1948–2021 (2022).
Odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2006).
Odznaczona Krzyżem Wolności i Solidarności (2016).

Ciekawostki

Jej mieszkanie służyło jako punkt kontaktowy dla zagranicznych dziennikarzy podczas strajków w Trójmieście w latach 80.
Jej syn Michał był internowany w okresie stanu wojennego.
W 2014 wróciła do Polski po latach spędzonych w USA.

Udostępnij