Jerzy Kaniewski
Biografia
Jerzy Kaniewski urodził się 4 lipca 1948 roku w Ostrowcu Świętokrzyskim. Ukończył w 1974 roku Wydział Mechaniczno-Technologiczny Politechniki Warszawskiej. Następnie pracował jako technolog-konstruktor w Nowej Dębie w zakładach Predom-Dezamet (1974–1977) oraz w Zakładach Mechanicznych Ursus (1977–1982).
W 1980 wstąpił do NSZZ „Solidarność”. Był przewodniczącym Komisji Informacyjno-Prawnej przy Komitecie Założycielskim „S” w ZM Ursus, a także delegatem I i II WZD Regionu Mazowsze (czerwiec i grudzień 1981). Poparł deklarację ideową Klubów Służby Niepodległości. Po ogłoszeniu stanu wojennego został przewodniczącym Komitetu Strajkowego w ZM Ursus (14–15 grudnia 1981) i był nim do czasu pacyfikacji strajku przez ZOMO 15 grudnia 1981. Tego dnia został aresztowany i osadzony w Areszcie Śledczym Warszawa-Mokotów. 20 stycznia 1982 Sąd Wojewódzki w Warszawie skazał go w trybie doraźnym na 3,5 roku więzienia. Na mocy amnestii ogłoszonej w lipcu 1983 karę zmniejszono o połowę. Wyrok odbywał w więzieniach Łęczyca, Hrubieszów i Warszawa Białołęka. Na wolność wyszedł 14 września 1983. W tym samym roku utracono mu pracę. Następnie był poddawany innym represjom (przesłuchania, rewizje, zatrzymania).
W latach 1983–1987 zajmował się kolportażem wydawnictw podziemnych, był współpracownikiem Tymczasowej Komisji Zakładowej w ZM Ursus (1983–1988). W latach 1984–1989 pracował w Spółdzielni Pracy Unicum. W czerwcu 1988 brał udział obok m.in.Zbigniewa Janasaw spotkaniu polskich opozycjonistów z przedstawicielami Karty 77 w pobliżu szczytu Grześ w Tatrach Zachodnich, jednej z inicjatyw Solidarności Polsko-Czesko-Słowackiej.
Od 1987 prowadził własną działalność gospodarczą. W latach 2003–2008 był kierownikiem Radio-Taxi w Miejskim Przedsiębiorstwie Taksówkowym w Warszawie. W 2009 przeszedł na emeryturę.
Ordery i odznaczenia: Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2013) oraz Krzyż Wolności i Solidarności (2017).