Jan Walasek
Biografia
Jan Walasek był synem skrzypka Wincentego Walaska, dyrygenta Miejskiej Orkiestry Symfonicznej w Ostrowcu Świętokrzyskim. W dzieciństwie pod opieką ojca uczył się gry na skrzypcach.
W okresie okupacji niemieckiej po raz pierwszy zetknął się z saksofonem altowym.
W 1948 uzyskał maturę i wyjechał na studia do Krakowa, gdzie zetknął się między innymi z Jerzym „Dudusiem” Matuszkiewiczem, Tadeuszem Preiznerem, Stanisławem Kalwińskim oraz Andrzejem Trzaskowskim. W 1949 za propagowanie „wrogiej muzyki” został usunięty z orkiestry uczelnianej oraz akademika, w związku z czym zmuszony był do porzucenia studiów.
Od 1952 prowadził własny big-band w Szklarskiej Porębie, zaś w 1954 osiadł w Warszawie gdzie rozpoczął występy między innymi w hotelu Polonia. W tym okresie zyskał przydomek „Złoty Saksofon Warszawy”.
Był członkiem orkiestry Błękitny Jazz którą odbył tournée po Związku Radzieckim, a po jej rozwiązaniu liderem Jan Walasek Big Band z którym odbył tournée po krajach tzw. bloku wschodniego.
W połowie lat 60. XX wieku emigrował do Skandynawii i koncertował na luksusowych amerykańskich statkach wycieczkowych.
W trakcie wizyty w Polsce w 1981 zastał stan wojenny.
W kolejnych latach występował w lokalach i klubach, a w 1989 wystąpił w programie „Cicha woda” na Festiwalu w Opolu.
Zmarł 17 marca 2017 w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.