Bogdan Hamera
Biografia
Bogdan Hamera urodził się 23 marca 1911 w Ostrowcu Świętokrzyskim w rodzinie Jana i Antoniny z domu Łasic.
W 1928 ukończył gimnazjum w Ostrowcu, w następnych latach był bezrobotny. Debiutował w 1931 wierszem Dymy kominów ogłoszonym w piśmie Polska Wolność nr 51.
W latach 1932–1934 odbywał służbę wojskową w Przemyślu. W 1934 został członkiem Komunistycznej Partii Polski, a w 1936 wstąpił do Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego. Po ukończeniu kursów elektrycznych pracował w latach 1935–1938 jako spawacz w Zakładach Ostrowieckich, następnie przy budowie fabryki w Kraśniku.
Po wybuchu II wojny światowej w listopadzie 1939 znalazł się w ZSRR. Aresztowany, po trzech miesiącach śledztwa został osiedlony na Syberii, gdzie pracował jako drwal, a następnie jako rachmistrz. W 1943 wstąpił do 1. Armii Wojska Polskiego i został skierowany do 3. Dywizji Piechoty im. Romualda Traugutta, w której walczył do końca wojny.
Po zakończeniu wojny pozostał w czynnej służbie wojskowej. W latach 1951–1953 prowadził tzw. Gabinet Młodego Autora w Głównym Zarządzie Politycznym Wojska Polskiego. Kontynuując twórczość literacką, publikował od 1946 opowiadania, reportaże i artykuły w wielu czasopismach, m.in. w Żołnierzu Polskim (1950–1953), Nowej Kulturze (1950, 1952–1953), Trybunie Ludu (1951–1953). Wydana w 1950 powieść produkcyjna Na przykład Plewa została uznana za wzorcową powieść socrealistyczną. Na jej podstawie powstał scenariusz filmu Pierwsze dni w reżyserii Jana Rybkowskiego. Akcja powieści i filmu rozgrywała się w Hucie Ostrowiec.
Był członkiem PZPR (do 1968). W 1953 przeszedł do rezerwy w stopniu majora. W latach 1954–1955 był ambasadorem w Budapeszcie. Od 1960 pracował w redakcji tygodnika społecznego i literackiego Orka, przemianowanego w 1962 na Tygodnik Kulturalny, jako kierownik działu społeczno-politycznego, a następnie krytycznoliterackiego; tu również zamieszczał reportaże, artykuły, recenzje, felietony (też pod pseudonimami Adeodatus, Hmbog, Zanus; m.in. w latach 1966–1969 stały felieton Mój światopogląd). Współpracował ponadto z Dziennikiem Ludowym (1962–1963). W 1973 przeszedł na emeryturę.
Od 1931 był mężem Marii Zofii z domu Bednarz (1912–1982).
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A35-2-14).