Barbara Reńska
Biografia
Barbara Reńska urodziła się 19 sierpnia 1909 roku w Ostrowcu Świętokrzyskim. Ukończyła średnią szkołę żeńską Walerii Makarewicz w Ostrowcu Świętokrzyskim oraz filologię klasyczną na Uniwersytecie Warszawskim. Po studiach pracowała jako nauczycielka, jednocześnie studiując w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej w Warszawie, którego absolwentką została w 1935 roku. Jako aktorka debiutowała w 1935 roku na scenie Teatru Narodowego w Warszawie. Następnie występowała w Teatrze Wołyńskim im. Juliusza Słowackiego w Łucku (1935-1937) oraz w Teatrach Miejskich w Łodzi (1937-1939).
Podczas II wojny światowej zaangażowała się w działalność konspiracyjną. Współpracowała z Tajną Radą Teatralną oraz była członkinią kierowanej przez męża Wacława Zagórskiego organizacji Wolność, gdzie kierowała zespołem łączniczek. Razem prowadzili tajną drukarnię oraz angażowali się w pomoc Żydom, m.in. ukrywając uciekinierów z getta i wytwarzając fałszywe dokumenty. Za tę działalność otrzymali w 1973 roku tytuł Sprawiedliwych wśród Narodów Świata. Była członkinią Armii Krajowej w stopniu kapral ps Sława, Basia.
Podczas powstania warszawskiego służyła w sztabie II batalionu Lecha Grzybowskiego Zgrupowania Chrobry II. Po upadku powstania trafiła do niewoli niemieckiej nr jenieckiego 106479. Po wyzwoleniu należała do zespołu Teatru Dramatycznego 2 Korpusu. Zamieszkała w Londynie, gdzie występowała i reżyserowała w Teatrze Polskim ZASP. W latach 1961-1975 prowadziła Laboratorium Teatralne Młodych, w którym szkoliła młodych adeptów aktorstwa.
Za udział w powstaniu została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Armii Krajowej oraz Medalem Wojska.