Albin Daniłowicz

Pułkownik pilot Wojska Polskiego
10.07.1927 31.03.2008 Ostrowiec Świętokrzyski

Biografia

Albin Daniłowicz (ur. 10 lipca 1927 w Ostrowcu Świętokrzyskim, zm. 31 marca 2008 w Warszawie) – pułkownik pilot Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, wieloletni oficer lotnictwa myśliwskiego w Wojsk Obrony Powietrznej Kraju.

Po ukończeniu gimnazjum we wrześniu 1948 wstąpił do Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie. Po przeszkoleniu unitarnym zakwalifikowany został do kursu podchorążych pilotów. 3 września 1950 promowany na pierwszy stopień oficerski. Po ukończeniu kursu instruktorskiego został skierowany do szkolenia podchorążych OSL. Na stanowisku instruktora szkolił podchorążych na lotniskach: Świdnik, Podlodów, Krzewica, Ułęż, Radom, Tomaszów Mazowiecki. W międzyczasie awansował na stanowisko dowódcy klucza lotniczego.

W 1956 przeniesiony na samoloty bojowe do 11. pułku lotnictwa myśliwskiego we Wrocławiu. W 1960 został dowódcą tego pułku (od stycznia do grudnia 1960). W latach 1961–1963 dowódca 2. pułku lotnictwa myśliwskiego OPK w Krakowie. Następnie był starszym inspektorem w dowództwie 1 Korpusu Obrony Powietrznej Kraju. W 1964 ukończył kurs operacyjny (Wyższy Kurs Dowódczy) w Kalininie w ZSRR. W latach 1964–1965 pracował na stanowisku starszego oficera w Oddziale Szkolenia bojowego Dowództwa WOPK.

Od 1966 do 1970 był szefem strzelania powietrznego 1 Korpusu Obrony Powietrznej Kraju. W okresie od 1970 do 1978 był inspektorem w Oddziale Szkolenia i Bezpieczeństwa Lotów Dowództwa Wojsk Obrony Powietrznej Kraju. Przez ostatnie 10 lat służby wojskowej był dyżurnym odpowiedzialnym Centralnego Stanowiska Dowodzenia – zastępcą szefa sztabu WOPK.

W stan spoczynku przeszedł 1 września 1989 roku ze względu na osiągnięcie wieku emerytalnego. Pilot wojskowy pierwszej klasy, w powietrzu spędził 3113 godzin.

Odznaczenia: Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (26.09.1984); Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (6.10.1970); Złoty Krzyż Zasługi (12.10.1963); Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1970); Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1963); Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1956); Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”; Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju”; Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1984)
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1970)
Złoty Krzyż Zasługi (1963)
Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1970)

Ciekawostki

Z powodu wieku przeszedł w stan spoczynku 1 września 1989 roku.
Spędził 3113 godzin w powietrzu.
Ukończył Wyższy Kurs Dowódczy w Kalininie (ZSRR) w 1964.

Udostępnij